زبان گم شده

پرسه گردی

2012-02-09T23:55:00.000-08:00

حوالی نگاهت
پرسه می زنند
این واژه ها
و لبانت
به تنفسی تازه
گشوده می شود

دست ات را
روی خاموشی ام بگذار
بهار
در انگشتانت
دویده است

دهانم با هیچ صلیبی به سکوت نمی رسد

2012-02-09T23:53:00.000-08:00

در پاسخ برخی دوستان که محبت کرده و چگونگی تهیه ی کتاب جدیدم (( دهانم با هیچ صلیبی به سکوت نمی رسد )) را
طی پیامی پرسیده اند؛ ضمن سپاس لینک تهیه ی کتاب که در سایت آمازون عرضه شده را در زیر می آورم :http://www.amazon.com/gp/product/1780831072/ref=as_li_tf_tl?ie=UTF8&tag=hsm03-20&linkCode=as2&camp=217145&creative=399373&creativeASIN=1780831072 There is no cross which could silence my mouth: Dahanam Ba Hich Salibi Be Sokoot Nemiresad (Persian.

انتشار کتاب جدید

2012-02-09T23:49:00.000-08:00

اثر جدید مسعود بیزارگیتی به نام (( دهانم با هیچ صلیبی به سکوت نمی رسد )) به تازگی
از سوی انتشارات H&S انتشار یافته و در سایت آمازون برای فروش
عرضه شده است که لینک آن در زیر جهت آگاهی دوستان می آید : http://www.handsmedia.com/books/?book=there-is-no-cross-which-could-silence-my-mouth

کازی موتوی مهربان*

2011-12-15T23:22:00.000-08:00

به صلیبی کوتاه

جلجتا را نشانه می رویم

آه

به آه

و تیرگی آسمان

نگاه تماشائیان را

آلوده می کند

خاموش می گذرم

بر آیه های زمینی

و نا قوس صداها

که آونگ می شود

این ذهن خسته را

دوزخ

که چنین چشم می درد

و کازی موتوی* مهربان

رگ های مرا تازه می کند

*کازی موتو : شخصیت گوژپشت ( ناقوس بان کلیسا )

حضورت

2011-12-12T12:24:00.000-08:00

در انتظار کدام بهار/ نگاهت جمعه هایم را
ورق می زند

به فصل ها دیگر
اعتمادی نیست

انگشتانت را
برای این کلمه ها بگذار
همه ی جهان
پیشکشت

نیلوفرانه6

2011-09-27T11:45:00.001-07:00

گلی که نگاهم را ربود
نام تو را
زمزمه می کرد

به صدایم می رسی
می دانم
و فاصله ها خاموش می شوند

نیلوفرانه5

2011-09-27T11:44:00.000-07:00

در عبور ناگزیرش / جهان
به کوچه ات که می رسد
نیلوفری کنار پنجره می نهد
نگاهش را و
دلش را

قفل صدایش را

پائیزی ها5

2011-09-23T08:44:00.001-07:00

حنجره ای به تبعید و
پنجشنبه ای
که غربت پائیز را
به سکوت هفته می رساند

نگاهم کن
دلتنگی این نت ها
از معبر دست های تو
به دریا می رسد

وب سایت جدیدم

2011-09-23T08:41:00.000-07:00

وب سایت جدید مسعود بیزارگیتی به نام ((سطرهای هنوز)) به آدرس :

www.bizargiti.com

آغاز به کار نموده است .

پائیزی ها3

2011-09-22T06:23:00.000-07:00

خاطره هامان را
در همین بگو مگوهای روزمره
مبادله می کنیم
هزاره ی پائیزی و
تعبیر رویاهای شبانه
در قهوه ای که می نوشیم

شاخه ها یکایک
قد می کشند
و سطرهای مرا
تاریک روشن بامداد
آشفته می کند

میدان التحریر

2011-09-22T06:16:00.001-07:00

همه ی راه ها
کوچه های بن بست که نیست
میدان التحریر
یا سکوت مان
که گویایی یقینی ست

و نو برگ های جوان
که آوندهای امیدشان
به پائیز رسیده است

می دانم
معشوقه ای به راه
چشم سفید می کند

عبورکن

2011-09-22T06:15:00.001-07:00

کمی نگاه کن
نگاه / جام بی قرار را
قرار می شود
از حضور تو

شراب سالیان کهنه را
که خفته است
زیر زخم ها / سکوت ها

عبور کن
عبور

نیلوفرانه3

2011-09-10T04:09:00.001-07:00

نگاه کن
غروب جمعه و
پائیز بی تقویمش

دستت را به من بده
به بادهای آبان
هنوز
چند اشک فاصله است

برگ برگ ورق می زنم
نام کوچکت را
می دانم
شادی های دخترکی غمگین
چشم می گرداند

نیلوفرانه2

2011-09-10T04:06:00.000-07:00

به سپیده دمان
نگاهم را به دریا می بری
در تو غروبی نیست
می دانم
اگر چه نامت به هر شامگاه
افسرده می شود

هزاره ی نام تو
تا فصل ها
عاشقیت شان را
مرور کنند

نیلوفرانه 1

2011-09-10T04:02:00.000-07:00

نیلوفرانه بیا
این کوچه هزاره هاست
با زخم عمیق پائیزش
نفس می کشد

پرده را کشیده ام
عطر تو می آید
این اتاق
بی قرار صدای توست

صدای پای...

2011-08-28T11:11:00.000-07:00

خطوط عابران بی گذر
و سطرهای خسته ی مادران
به نگاهی
که از کوچه ها می گذرم
به ازدحام سکوت خیابان ها
و روزنامه ها
از شلیک الفبای سربی شان
باز می مانند

غروب
تردیدش را در صدایم می ریزد

شب بخیر
آقای شاندور پتوفی

خاورمیانه

2011-08-28T11:08:00.000-07:00

1 از خاورمیانه
به افقی خاموش
دست هایی
به سوی پنجره می آیند
و خطوط جهان
که سطر سطر
همه ی نگاه ها را
جاری می کند

فرصت دیدارمان
ستاره ها که رسیدند
میدان
یا خطوط خاموش چشم هامان

افسانه نیست
بهار به خیابان که می رسد
لهجه ها به رنگ شعر می شوند
و شادی ها
دست ها را به کبوتران می بخشند

افسانه می شود
امروز/ فردا
گلدان تاقچه ات
سبز که می شود
نسیم
طرح عاشقانه اش را
به پنجره می کوبد

ضلع نگاهت

2011-08-15T21:31:00.000-07:00

برو
بیا
اضلاع جهان
برای تو

خط نگاهت را / تنها
برای من بگذار
این سطرها هنوز
بوی شیر می دهند

ابرشلوارپوش

2011-08-15T21:29:00.000-07:00

شلوارم*را بیاورید
با ابرهای* خیس ترانه اش
آسمان این وطن
رد هیچ آفتابی را
سراغ ندارد

آسمانم را رها کنید
خلخال ستارگان و
راز سر به مهر عاشقان

دست در بهار
می چرخم و
هوای برگ های جوان
نگاه مرا
تازه می کند

____________________________________________

**اشاره به (ابرشلوارپوش)نام کتابی از ولادیمیر مایاکوفسکی

چراغ های ممنوع

2011-08-09T09:36:00.001-07:00

سکته می کند این زبان
از بی حجابی حرف ها
و عابران سکوت
می گذرند

رژه ی چشم های به خط
و چراغ های قرمز
که نسب
به ایوب می برند

در کوچه های عاشقانه
رها می کنم
خرده ریز سطرها را
پنجره ها به صدا می آیند
و گلدان ها
یک روز
خاطره های شان را
سبز خواهند کرد

2011-08-09T09:31:00.000-07:00

نقدی از این قلم در روزنامه روزگار:http://roozegardaily.com/pdf/90-05-12/11.pdf

این قاب

2011-08-09T09:25:00.000-07:00

روز
می گریخت
با پاجامه ی کبودش
و شب
خاطره های دخترکی تنها را
روی شهر
پرسه می زد

غلغله ی سکو ت بود و
نگاهم
در قاب تنهایی

واژه به واژه

2011-08-09T09:19:00.000-07:00

واژه به واژه بیا
سطرهایم
خستگی انتظار را
در گام های شمرده ی تو
خوابی شیرین
به بامداد می رسد

پرندگان
به سکوت نت های تو
عادت کرده اند
و نسیم
خنیاگر دوره گردی ست
که آوازهای مرا می پاید

عطرتازه ی باد

2011-07-13T03:04:00.000-07:00

دلتنگی هایم را
از مهتابی
به شب می رسم
ستارگان
درچشمک مداوم شان
چون دختران عاشق
سطرهای مرا می ربایند
باد
عطر تازه ای می آورد

آن سوی ترانه ها
دستی
بامداد مرا
به نگاهی بی دریغ
هدیه می کند

هجدهم

2011-07-10T10:48:00.000-07:00

کابوسی
صبح مرا تیره می کند
نه چراغی
نه تسلیتی می توانم بنویسم

بر آوازهای مان
دست های مرگ
خیمه می زند

از هجدهم برومر لوئی
خاطره هایم می آیند
کوچه پسکوچه های جهان را
شمع روشن می کنند
تا هجده تیر
در سطرهایم
بارانی شود

پرده های تلخ

2011-07-09T21:58:00.000-07:00

1

د رسال گرد18 تير

تشييع بغض نهفته
درشعاع جان
ونبض شهر/ جهان
بركاكل هفتمين
هفتادمين
.....

سكوت چشمان تان
رازسربه مهركدامين ترانه است
كدام كهكشان
ستاره هاي نهان را
چراغ نگاه تان ميكند

جمعه سياه/ سرخ
جمعه بي حوصله
وپچپچه هاي مادران
واضطراب شهر

صف عزاداران
درالتهاب تيترهاي درشت
ونوبت عزيزانشان
درفرصت ميان خبرها

2

معناي هيجدهم
درانضباط تاريخ است
ولي من
مي خواهم
ازفروغ نام يكايك تان
پيراهني به تاريخ بپوشانم
با رنگ ونقش قدم هاتان
برسنگفرها
وديوار ها
باشتك خون تان
وبرخاطره ي زمان
بدوزم
ورق هاي پاره پاره شده تان را

--يادم باشد كه پيراهن شان را
به شادي هاي كودكان
هد يه كنم

3

اگرنتوانم تورا
به سوژه ي جانم تبديل كنم
سطرها يم/ مي خشكند

ازستاره هامددي
تايكايك كلماتم
عاشق
ازچشمه ي حضورشان باشد

دفترها ي تان رابگشاييد
خطوط پنهان/ مي درخشند
وصداها
كه رنگ سكوتند
نام عاشقان را
ازياد
نمي برند

در لبانت

2011-07-01T04:18:00.000-07:00

به نغمه ای بی صدا
دل خوش کرده ایم
سطرهای روز و
عاشقانه های شب را
و دوره می کنیم
در نگاه منتظرمان
خاطره ی نسیم را

در صبوری لبانت
شکفته می شوم
و دستانت
مهربانی همه ی سرودهاست

مهتابی سکوت و
چراغ چشمانت
و تکه پاره های دلم
که نت های جهان را
رنگین می کند

فردا

2011-07-01T04:14:00.001-07:00

خاموش می گذریم
شبان بی روزن مان را
و فردا
شهادت رویاهای ماست

دست هایم را
به موج می بخشم
صدایم را
به منقار کبوتران

نسیمی اگر گذشت
پنجره ات را بی اعتبار کن
بر دروازه ی شهر
طبال می کوبد

طرح

2011-07-01T04:11:00.000-07:00

این هم ترجمه ی شعر کوتاه من با تاویل و خوانش

هنرمندانه ادورا ارجمند که سپاس مرا به همراه دارد :
Adora Arjmand

My memory is burning up
On the little fish
Whose tearful eyes
Sheds drops of her soul!....

My translation
of Masood bizargities’ poem:

خاطرم شعله می کشد
از نگاه ماهی کوچک
که چشم گریانش
آبچک حیاتش بود

فصل پنجم

2011-06-23T12:05:00.001-07:00

بهار می کوچد
می دانم
با سطرهایم اما
درمی رسد
عاشقانه ها
در فصل پنجم چشمانت

نت هایش را
چکه
چکه
می پاشم
بر بام رویاها

صدایش خواهد ریخت

هوای تو دارد

2011-06-23T11:57:00.001-07:00

باران که می بارد
قطره
قطره
در نفس هایت
می خزم
و حجم سکوتش
نگاه مرا
آرام می کند

خو کرده ام
به نسیم صدایت
بهار / حتی
حضور موقرانه ی نت های تو را
بی تاب می شود

احساس هنری 3

2011-06-19T14:20:00.000-07:00

موقعیت شناسی تاریخی از یک سوو موقعیت شناسی ساختار تخیل هنری در یک دوران مشخص

از سوی دیگر، الزام نگاه متفاوت ومنطبق با شرایط جدید را به یک اثر هنری (= ادبی ) پدید می آورد .

وضعیت تاریخی ای که ذهنیت فرهنگی در آن بسر می برد ، اقتضائاتی را در حوزه ی آفرینش های هنری

پدید می آوردکه ملزومات آن از یک طرفمبتنی بر تجربه های گذشته ی هنری ست به علاوه ی تجربه های

جهانی ؛ و از طرف دیگر استوار بر تجربه های درونیشده ی فردی هنرمند است ؛ که اساس فرایند آفرینش

هنری را برای وی پی می ریزد .نگاه به اثر هنری( = ادبی ) در موقعیت امروز ما ؛ با توجه به تحولات و

تغییرات ماخوذ از پیشرفت فرهنگی ما ( سویه مدرنیته ی فرهنگی ) و همچنین ترجمه های بیشماری که از

معرفت شناسی فرهنگی ، نقد ادبی ، تئوری های هنری وادبی زبان شناسی و فلسفه و . . .، صورت گرفته؛

باید روندها ،معیارها و مراتبی را در خوانش و بررسی اثر ملحوظ نماید که مبتنی بر حلقه یا ارتباط جدید

شکل یافته در تخیل هنری و زیبایی شناختی مدرن باشد . نه تکیه بر عناصر ، مولفه هاو پیشداشته های

جزمی که سده هاست به شکل سنت پایدار و تحول ناپذیر، در عرصه ی هنری استیلای بلامنازع داشته است .

تخیل هنری مبنای گریز ناپذیر حضور هنرمند در کشف روابط میان عناصر زبان ( مفردات ، ترکیب ها ،

انواع مجاز و .. . ) شکل یابی و تولد لحن و ایجاد موقعیت ذهنی – تجربی جدید در فرایند خلق اثرکه موقعیت

های کلیشه ای پیشین وجزم ها و مولفه های ثابت و سنتی را می تواند از اعتبار ساقط نماید . نکته مهمی

که گاه در تلقی های به اصطلاح هنری و ادبی مغفول واقع می شود .و این غفلت موجبیتی را پدید می آورد

که قادر است ذهنیت هنری – فرهنگی یک فرد ؛ یک اجتماع و یا یک موقعیت را از خلق وضعیت ها ،

بافت ها و . . . نوین باز دارد .

شعر یکی از فرم ها وموقعیت های هنری ست ، که همه ی اشکال و پدیده های روان شناختی در فرایند تولید

آن ، دررابطه ای سیستم ساز و دیالکتیکی حضوری بی وقفه دارد . من ترکیب تخیل هنری را که همبست

تجربه فردی و اجتماعی شاعر است، به دلیل جامعیت آن ، مناسب ترین و رساترین پدیدار روان شناختی

برای تبیینقلمرو این فرم هنری می دانم .افسانه بافی های فرویدی و نئوفرویدین ها را هم در این قلمرو

دخیل ندانسته و مبانی متکی بر اسطوره گرایی های آن رابه منظور استنتاج های علمی به کناری می نهم .

در این قلمرو هنری ، قاعده ها و روابط ایستا ، ثابت و نامتحول گذشته ؛ در روند آفرینش بی اعتبار می گردند .

موقعیت جدید ، خلق روابط متقابل نوین را در زبان و لحن ایجاد می کند .

شکستن چارچوب حاکم بر مناسبات بیان و موقعیت زبانی گذشته ، شجاعت هنری هنرمند امروز است ؛

که معیار حذف را برمی گزیند ، تا موانع سنگ شده ی ذهنی دیروز را معدوم نماید ؛ تا موقعیت هنری نوینی

را خلق نماید .

ایوان گنچاروف نویسنده پرآوازه روس می گوید : هیچ نوشتاری کاملا از طبیعت گرفته نشده است . . . .

نویسنده بایدنوشته خود را بیاراید ، بپالاید و . . .

داستایفسکی نویسنده شهیر می نویسد : بالاترین ورزیدگی برای یک نویسنده توانایی حذف کردن است .

و . ام . گارشین در گفتگو با ایلیا رپین می گوید : بزرگترین تلاش من این است که چیزهای غیر ضروری

را حذف کنمو این کار را آنقدر تکرار می کنم تا دیگر هیچ چیز اضافی که مانع برداشت هنرمندانه باشد

درآن نبینم .

کاترین آن پرترنویسنده آمریکایی معتقد بود که داستان را باید با قلب خود می فهمید و با یاری حافظه

می نوشت .

در روند تخیل، از ارزش اندازه ها و نسبت های واقعی می تواند کاسته شود . فرایندی که هنر وادبیات

روح خود را از دالان تو در تو و پیچ اندر پیچ آن می گذراند . و اینجاست که حذف ها ، فاقد اعتبار

گردیدن ها و . . . خلق موقعیت جدید را ممکن می سازد .

ای . اچ . گومبریج در کتاب (( پیشینه هنر )) می گوید : هر نسلی در پاره ای از اصول علیه برسنجیده های

پدران خود می شورد . همچنین در جایی دیگر می نویسد : هر هنرمندی احساس می کند که بر نسل پیشین

خود برتری دارد و اززاویه دید خود فراسوی آنچه که پیش از آن شناخته شده ، پیش رفته است .

آرنهایم روانشناس در خصوص کپرنیک سخن جالبی دارد . او می گوید : وی می باید خود را از تلقین هایی

که نگاره های نجومی معین ، مستقیما بر او تحمیل می کرد رها می ساخت .

همچنین می گوید : کپرنیک نیاز به خیال تجسمی فوق العاده ای داشت تا اورا در روشن ساختن این پنداشت

که مدلی ازیک نمود بسیار متفاوت می توانست در مورد وضعیت و موقعیتی که او دیده است کاربرد داشته

باشد یاری دهد .

رها شدن از پنداشت های تعصب آمیز کار آسانی نیست ، اما هنرمندانی که بیش از همه در این کار توفیق

یافته اند ، اغلب کارهای هیجان انگیزی به وجود آورده اند .

سپیده دم

2011-06-18T11:43:00.000-07:00

سرشار سرودی تازه ام
هنگامی که سر انگشتانت
غروب خاموش ماه را
در خطوط ساکت آب
بیدار می کند

پرندگان مردد کلامت را
پروازی بیاموز
سپیده دم
از عبور نگاهت
آغاز می شود

احساس هنری 2

2011-06-18T11:39:00.001-07:00

یکی از ویژگی های مهم هنر به عنوان محصول ذهن بشری ( = هنرمند ) و کار هنری به مثابه شیی نامیرا ؛ کیفیت ویژه و ماهیتی آن است که اندیشه ی مربوط به زندگی را تجسم بخشیده ؛ در عین حالی که خود موجب تولد زندگی نیز می گردد . در این میان آنچه در خورد توجه است ، وجود یک رابطه دیالکتیکی ( سیستم ساز ) است که از ساختاری منطقی و قابل تحلیل برخوردار است .

محصول هنری استوار بر تجربه های شخصی و معرفت اجتماعی هنرمند است ؛ و در این راه بنیادی ترین رویدادهای حیات بشری ، درونی شدن این فرایند را برای هنرمند میسر می سازد .

برای مثال درآثار کلیسایی یوهان سباستیان باخ ، که آثاری مذهبی ست، به گونه ای آگاهی ملی متبلور شده است . این یکی از عوامل نگهدارنده باخ در آن کشور بوده است . ((در قلب این آگاهی ، کورال های لوتری خودنمایی می کردند ، که زمانی جزء رجز های جنگ جویانه ی جنبش اصلاح دین در آلمان به شمار می رفتند . باخ این کورال ها را با هر آنچه در هنر موسیقی اش با عنوان دراماتیک ترین ، گویاترین و انسانی ترین از لحاظ تصویرپردازی و آینده نگری به شمار می رفتند _ موسیقی عاشقانه ی هیجان انگیز ، آوازها و رقص های شاد توده ای . . . _ گسترش داد . باخ در این آثار ، مانند تمامی موسیقی عظیمش ، منظره ای از آلمان پریشان روزگار خودش را مجسم می کند .

احساس هنری 1

2011-06-18T11:36:00.000-07:00

احساس زیبایی شناختی محصول یک حالت خاص از حیات بشری ست ، که نقطه مشترک هنرها از یک سو ؛ و وجه مفارقت هنر از زندگی از سوی دیگر می باشد . در این احساس شکل خاصی از لذت جریان می یابد ، که واکنشی ست در مقابل آن گونه از شناخت ، که با گشودن امکاناتی تازه ، سبب دگرگونی آدمی می شود . لذتی مبتنی بر کشف رابطه مشترک بین انسان ها و واقعیتی مصدق که ذهن با آگاهی بر وجود قدرت های جدید و تازه ، بر رشد و توانایی آن حتی به صورت اندک افزوده می شود .

(( این احساس زیبایی شناختی می تواند به یاری موسیقی با ژانرهای متفاوت نیز به وجود آید . احساس یاد شده بر ماهیت دوگانه موسیقی و یا هر هنر دیگر؛ از یک سو رابطه اش با زندگی درونی و طرافت یا هستی عینی اش که تجسمی است از اندیشه ی زندگی ؛ و از سوی دیگر آگاهی یافتن فرد بر اینکه جامعه چگونه او را شکل داده است و ارتباط این کشف با همه ی اعضاء یک جامعه ، متکی است .

هر گاه عنصر درونی قادر باشد بدینسان جاودانی شود ، قدرت تازه ای خلق شده و مرحله ی تازه ای در انسانی شدن روابط میان آدمیان شکل گرفته است .

درنگ کن

2011-06-15T05:53:00.000-07:00

درنگ کن

درنگ

به نگاهی خرد

حتی

تا پیشانی این ماه را

به سطری بنشانم

که بهاران

ضمانت چشم های تو باشد

نوبت

2011-06-07T23:42:00.001-07:00

مجالم دهید
اینقدر
بر درب بی کوبه ی جانم
فرود نیایید

می دانم
نوبت دررسیده است
و عاشقیت ناتمامم
می خواهم شمع و گلی بیارایم
سنگ حضوری
شاید
در مشایعتی / ناتمام

زبان گم شده

پرسه گردی

دهانم با هیچ صلیبی به سکوت نمی رسد

انتشار کتاب جدید

کازی موتوی مهربان*

حضورت

نیلوفرانه6

گلی که نگاهم را ربود نام تو را زمزمه می کرد به صدایم می رسی می دانم و فاصله ها خاموش می شوند

نیلوفرانه5

در عبور ناگزیرش / جهان به کوچه ات که می رسد نیلوفری کنار پنجره می نهد نگاهش را و دلش را قفل صدایش را

پائیزی ها5

حنجره ای به تبعید وپنجشنبه ای که غربت پائیز رابه سکوت هفته می رساند نگاهم کندلتنگی این نت هااز معبر دست های توبه دریا می رسد

وب سایت جدیدم

پائیزی ها3

میدان التحریر

عبورکن

کمی نگاه کن نگاه / جام بی قرار راقرار می شوداز حضور تو شراب سالیان کهنه راکه خفته استزیر زخم ها / سکوت هاعبور کنعبور

نیلوفرانه3

نگاه کنغروب جمعه وپائیز بی تقویمشدستت را به من بدهبه بادهای آبانهنوزچند اشک فاصله استبرگ برگ ورق می زنمنام کوچکت رامی دانم شادی های دخترکی غمگینچشم می گرداند

نیلوفرانه2

نیلوفرانه 1

نیلوفرانه بیااین کوچه هزاره هاستبا زخم عمیق پائیزشنفس می کشد پرده را کشیده امعطر تو می آیداین اتاقبی قرار صدای توست

صدای پای...

خاورمیانه

1

از خاورمیانهبه افقی خاموشدست هاییبه سوی پنجره می آیندو خطوط جهانکه سطر سطرهمه ی نگاه ها راجاری می کندفرصت دیدارمانستاره ها که رسیدندمیدانیا خطوط خاموش چشم هامان

ضلع نگاهت

بروبیااضلاع جهانبرای توخط نگاهت را / تنهابرای من بگذاراین سطرها هنوزبوی شیر می دهند

ابرشلوارپوش

چراغ های ممنوع

این قاب

روزمی گریختبا پاجامه ی کبودشو شبخاطره های دخترکی تنها راروی شهرپرسه می زدغلغله ی سکو ت بود ونگاهمدر قاب تنهایی

واژه به واژه

عطرتازه ی باد

هجدهم

پرده های تلخ

در لبانت

فردا

طرح

فصل پنجم

بهار می کوچدمی دانمبا سطرهایم امادرمی رسدعاشقانه هادر فصل پنجم چشمانتنت هایش راچکهچکهمی پاشمبر بام رویاهاصدایش خواهد ریخت

هوای تو دارد

احساس هنری 3

سپیده دم

احساس هنری 2

احساس هنری 1

درنگ کن

نوبت

مجالم دهید اینقدر بر درب بی کوبه ی جانمفرود نیاییدمی دانم نوبت دررسیده استو عاشقیت ناتمامممی خواهم شمع و گلی بیارایمسنگ حضوریشایددر مشایعتی / ناتمام

گلی که نگاهم را ربود
نام تو را
زمزمه می کرد

به صدایم می رسی
می دانم
و فاصله ها خاموش می شوند

در عبور ناگزیرش / جهان
به کوچه ات که می رسد
نیلوفری کنار پنجره می نهد
نگاهش را و
دلش را

قفل صدایش را

حنجره ای به تبعید و
پنجشنبه ای
که غربت پائیز را
به سکوت هفته می رساند

نگاهم کن
دلتنگی این نت ها
از معبر دست های تو
به دریا می رسد

کمی نگاه کن
نگاه / جام بی قرار را
قرار می شود
از حضور تو

شراب سالیان کهنه را
که خفته است
زیر زخم ها / سکوت ها

عبور کن
عبور

نگاه کن
غروب جمعه و
پائیز بی تقویمش

دستت را به من بده
به بادهای آبان
هنوز
چند اشک فاصله است

برگ برگ ورق می زنم
نام کوچکت را
می دانم
شادی های دخترکی غمگین
چشم می گرداند

نیلوفرانه بیا
این کوچه هزاره هاست
با زخم عمیق پائیزش
نفس می کشد

پرده را کشیده ام
عطر تو می آید
این اتاق
بی قرار صدای توست

برو
بیا
اضلاع جهان
برای تو

خط نگاهت را / تنها
برای من بگذار
این سطرها هنوز
بوی شیر می دهند

روز
می گریخت
با پاجامه ی کبودش
و شب
خاطره های دخترکی تنها را
روی شهر
پرسه می زد

غلغله ی سکو ت بود و
نگاهم
در قاب تنهایی

بهار می کوچد
می دانم
با سطرهایم اما
درمی رسد
عاشقانه ها
در فصل پنجم چشمانت

نت هایش را
چکه
چکه
می پاشم
بر بام رویاها

صدایش خواهد ریخت

مجالم دهید
اینقدر
بر درب بی کوبه ی جانم
فرود نیایید

می دانم
نوبت دررسیده است
و عاشقیت ناتمامم
می خواهم شمع و گلی بیارایم
سنگ حضوری
شاید
در مشایعتی / ناتمام